صفحه اینستاگرام اکونومی نیوز گزیده خبرهای اکونومی نیوز را در اینستاگرام دنبال کنید .
قیمت ارز،طلا،بیت کوین ، خبرهای تجاری و اقتصادی
اکونومی نیوز / سیاسی

بیست و چند سال تجربه دیپلماسی که البته موفق نبود! ادعای روحانی چقدر قابل قبول است؟

کد خبر 69161 1399-09-13 20:31
زمان تقریبی مطالعه 5دقیقه
رئیس جمهور در واکنش به طرح مجلس گفت بگذارید آن‌ها که تجربه دارند، کار را پیش ببرند و به بیست و چند سال تجربه دیلپماسی موفق اشاره کرد. در این گزارش به بازخوانی تجربه‌های تیم روحانی در مذاکرات پرداخته‌ایم.
بیست و چند سال تجربه دیپلماسی که البته موفق نبود! ادعای روحانی چقدر قابل قبول است؟


 حجت الاسلام روحانی رئیس جمهور امروز (پنجشنبه 13 آذر) در واکنش به طرح مجلس شورای اسلامی تحت عنوان "اقدام راهبردی برای لغو تحریم ها" که مورد مخالفت وی و وزارت خارجه قرار گرفته، گفت: «بگذارید با حوصله، تحمل، خردورزی و آن هایی که تجربه بیست و چند ساله در این امر دارند و در دیپلماسی موفق بودند و در دیپلماسی بارها و بارها آمریکا را در این سه سال در سازمان ملل شکست دادند، کارشان انجام بدهند. البته ما می دانیم هر قوه ای هر کاری می کند با نیت خیر است، اما با هم مشورت کنیم، همفکری کنیم و کارها را دقیق تر و پخته تر پیش ببریم.»
 
فارغ از صحبت های روحانی علیه این طرح مجلس شورای اسلامی که قانوناً وی باید آن را اجرا کند، احتمالا مراد رئیس جمهور از تجربه بیست و چند ساله، به تیمی از مذاکره کنندگان کشورمان باشد که در مقاطع مختلفی به مذاکره با طرف غربی و عمدتاً آمریکایی ها پرداختند. صحبت آقای روحانی دو وجه دارد. یکی بحث تجربه است که مسلماً تیم مذاکره کننده مورد اشاره ایشان شامل افرادی همچون خود وی، محمد جواد ظریف، سید حسین موسویان و برخی نزدیکان او از زمان مذاکرات قطعنامه در دستگاه دیپلماسی حضور داشتند و قطعا تجربه اندوخته اند اما وجه دوم سخنان رئیس جمهور محل اشکال است. اینکه این تیم در دیپلماسی موفق بودند و در دیپلماسی بارها و بارها آمریکا را شکست دادند، لااقل رجوع به تاریج همین بیست و چند سال گذشته چنین چیزی را به اثبات نمی رساند!
به همین دلیل به چند برهه که مذاکره با آمریکایی ها تنها به ضرر طرف ایرانی تمام شد اشاره خواهیم کرد تا صحت و سقم سخنان آقای روحانی معلوم شود.
** آمریکا چگونه اعتماد هاشمی و ظریف را در ماجرای آزادی گروگان ها در لبنان پاسخ داد؟
در زمان بوش پدر که یکی از دستورکارهایش را آزادی آمریکایی هایی که در لبنان توسط حزب الله به گروگان گرفته شده بودند، خوانده بود؛ آمریکا رابطه ای با ایران نداشت، بنابراین امکانی برای مذاکره بین طرفین وجود نداشت و به گفته "برنت اسکوکرافت" مشاور امنیت ملی آمریکا این کشور نمی خواست درباره گروگان ها مذاکره ای بکند.
بر همین اساس بوش پدر با صدور یک بیانیه زیرکانه، ایران را تنها ابزار ممکن برای آزادی گروگان ها دانست. او در بیانیه اش آورد: «امروز آمریکایی هایی هستند که به خلاف میلشان در سرزمین های بیگانه به خاطر چیزی که مسئولش نیستند، نگه داشته شده اند. دراین باره می توان همکاری نشان داد و این همکاری تا مدت ها به خاطر آورده می شود». بوش پدر در بیانیه اش تأکید کرده بود: "حسن نیت"، "حسن نیت می آورد".
این بیانیه که حکایت از یک اقدام در برابر یک اقدام از سوی ایران داشت، توسط ایران دریافت شد و اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس جمهوری وقت ایران خطاب به آمریکایی ها اعلام کرد: «ایران این آمادگی را دارد که با کشورهایی که آمادگی دارند سیاست برخورد مساوی و بدون باج خواهی و انحصارطلبی و توسعه طلبی داشته باشند، با اینها کار کند».
اگرچه اظهارات طرف ایرانی از سوی آمریکا مورد توجه قرار نگرفت ولی پس از انتشار تصاویر یکی از گروگان های آمریکایی که به دار آویخته شده بود، رئیس جمهور آمریکا ناچار شد که به ایران متوسل شود. بوش پدر در اولین گام با خاویر پرز دکوئیار دبیرکل سازمان ملل متحد تماس گرفت و از وضعیت گرو گان ها ابراز نگرانی کرد و گفت: «می تواند امتیازهایی به ایران بدهد. البته تا جایی که لزومی به مواجهه مستقیم با آنها نباشد».

دبیرکل سازمان ملل نیز "جیانی پیکو" را که از مشاورانش بود به ایران می فرستد. مأموریت پیکو این بود که رفسنجانی را به آزادی گروگان ها راغب کند. فرستاده آمریکا به ایران پس از ورود به تهران با "محمدجواد ظریف" دیدار می کند. پس از این دیدار، وی به همراه ظریف وارد دفتر کار هاشمی رفسنجانی می شود. طرف ایرانی به جهت اینکه قصد داشته مذاکرات پنهانی بماند، حتی مترجم را هم از جلسه خارج می کند.
مشاور دبیرکل سازمان ملل در این جلسه به هاشمی می گوید: رئیس جمهور آمریکا تقاضا کرده که به آزادی گروگان های آمریکایی در بیروت کمک کنید. البته این کمک بی اَجر نمی ماند. هاشمی نیز پاسخ می دهد: «ما اولاً نمی دانیم این گروگان ها در لبنان هستند یا خیر؟ اما اگر آمریکایی ها حسن نیتشان را نشان دهند و مطمئن شویم جدی هستند و اگر کاری از دست ما ساخته باشد، هم به خاطر لبنان و هم مسائل انسانی این کار را خواهیم کرد. اما بدین شرط که آمریکا در مسئله جنگ ایران و عراق در تعیین متجاوز و خسارت ها، بی طرفانه عمل کنند و از سیاست های خصمانه اش در قبال ایران دست بردارد».
پس از آن رئیس جمهور وقت ایران، محسن رضایی را می خواهد و از او می خواهد که موضوع را بررسی کند که می تواند در این زمینه کاری انجام دهد یا نه. محسن رضایی نیز یکی از فرماندهان سپاه را به لبنان می فرستد تا با اعضای بلندپایه حزب الله برای آزادی گرو گان ها مذاکره کند. این گفت و گوها به نتیجه نمی رسد اما رضایی به آن فرمانده دستور می دهد که تا زمان آزادی گروگان ها در لبنان بماند.
سرانجام، پافشاری ایران اثرگذار می شود و مقامات حزب الله آزادی گروگان ها را می پذیرند و ظرف دو ماه و نیم بعد گروگان ها "یکی یکی" آزاد می شوند. پس از آزادی گروگان ها، ایران در انتظار مشاهده حسن نیت طرف غربی و همان اَجری که بوش پدر (رئیس جمهور وقت آمریکا) داده بود، می ماند اما پس از گذشت مدت ها خبری از وعده طرف آمریکایی نمی شود لذا مقامات ایرانی با دبیرکل سازمان ملل تماس می گیرند که چرا خبری از تحقق وعده بوش پدر نشد؟
مقامات ایرانی که در داخل کشور نیز به شدت به جهت کمک برای آزادی گروگان ها و عدم دریافت امتیاز از آمریکایی ها تحت فشار بودند، با پیکو، همان فرستاده دبیرکل سازمان ملل به تهران تماس می گیرند که چرا آمریکا نامه تشکر نمی فرستد؟ جان پیکو نیز به گوش مقامات آمریکایی می رساند: ایرانی ها منتظر یک حرکت از طرف آمریکا هستند. باید منصف باشیم، چون من به آنها قول دادم.  
بازنشر از خبرفـوری

کلمات کلیدی »



مطالب دیگر از اکونومی نیوز / سیاسی



پربیننده های ماه
پر بیننده های هفته
خبرهای مرتبط را دنبال کنید