اکونومی نیوز / سیاسی

فضای عموم به نفع قالیباف باشد، برای شرکت در انتخابات منتظر اصولگرایان نمی‌ماند

کد خبر 68020 1399-09-11 10:02
زمان تقریبی مطالعه 9دقیقه
یک تحلیلگر مسائل سیاسی درباره کاندیاتوری قالیباف گفت: ایشان کاندیدا شدن خود را منتفی نکرده، اما اینکه بخواهد حتما کاندیدا شود، بحث دیگری است. اگر فضای عمومی بر رای آوردن او باشد، چندان منتظر جناحش نمی‌ماند.
فضای عموم به نفع قالیباف باشد، برای شرکت در انتخابات منتظر اصولگرایان نمی‌ماند


محمدباقر قالیباف از گزینه های جدی اصولگرایان برای انتخابات ۱۴۰۰ است. او تاکنون اظهارنظر رسمی در این باره نکرده اما برخی می گویند قالیباف همچنان اصرار دارد که مدیر اجرایی و مرد میدان عمل است و در «پاستور» می تواند بیش از «بهارستان» موثر باشد. همزمان اما هستند بسیاری از اصولگرایان بیرون و درون پارلمان که تاکید دارند قالیباف در حال حاضر رییس مجلس است و تلاش هایش برای رسیدن به «پاستور» هم به خودش ضرر می زند، هم البته به مجلس شورای اسلامی! قالیباف اما ظاهرا بی توجه به دیدگاه این گروه به نسبت پرشماری از اصولگرایان که حتی در مواردی رسما اعلام کرده اند مخالف کاندیداتوری رییس مجلس یازدهم در انتخابات ریاست جمهوری سیزدهمند، به راه خود می رود و حتی فعالیت هایش در مقام ریاست مجلس، این گمانه زنی را قوی نگه می دارد که او در تدارک کاندیداتوری انتخابات ۱۴۰۰ است؛ خلاف شیوه نامه لازم الاجرای ستاد کرونا، دست از سفرهای استانی و فعالیت سازمان یافته تبلیغاتی اش در مجلس نمی کشد و شبیه به آنچه از هر کاندیدای احتمالی اصولگرا می بینیم و حتی صریح تر و شدیدتر از اغلب آنان، از کوتاهی های دولت فعلی و رییس جمهوری مستقر می گوید.
در این اوضاع و برای تحلیل حال و اوضاع اصولگرایان در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ با ناصر ایمانی، روزنامه نگار اصولگرا به گفت وگو نشستیم و جالب آنکه او اگرچه تمایلی به صحبت از سعید محمد، فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا و البته یکی دیگر از نامزدهای احتمالی اصولگرایان ندارد، تاکید دارد که اگر قالیباف احساس کند، می تواند رای مردم را به دست بیاورد، به نظر جناح اصولگرا توجهی نمی کند و در انتخابات ۱۴۰۰ کاندیدا می شود.
 آقای ایمانی! به نظر می رسد اصولگرایان از هم اکنون در معرفی نامزد دچار اختلاف درونی شده اند؛ به نظر شما چقدر این احتمال وجود دارد که این جریان سیاسی بتواند از این اختلافات بکاهد و برای انتخابات ریاست جمهوری به یک نامزد نهایی برسد؟
 ممکن است که اصولگرایان به یک نامزد واحد یا دو گزینه برسند و حتی ممکن است که اساسا از هیچ نامزدی اعلام حمایت نکنند و چند نفر که سبقه اصولگرایی دارند، خودشان پیشگام شده و کاندیدا شوند. ضمن اینکه این نکته را باید در نظر داشت که نباید از حالا بگوییم که اصولگرایان حتما در انتخابات ۱۴۰۰ پیروز می شوند؛ وضع و اوضاع مبهم است! این شرایط نه تنها در جبهه اصولگرایان، بلکه در جبهه اصلاح طلبان هم همین طور است و حتی در جبهه اصلاح طلبان اوضاع بهتر از جریان اصولگرا نیست و بلکه نامساعدتر است. اما به هر حال باید این را هم بگوییم که اختلاف نظرهایی میان اصولگرایان وجود دارد و این موضوع قابل کتمان نیست و ضرورتی هم به کتمان وجود ندارد. شاید اگر ببینند اختلاف نظرها زیاد است، اصلا هیچ کاندیدایی را معرفی نکنند و صرفا مردم را برای حضور پای صندوق های رای دعوت کنند.
 نکته دیگر این است که ما دلیل روشنی نداریم که چون اصلاح طلبان از نظر افکار عمومی، دوران نامساعدی را طی می کنند، پس مردم به سمت اصولگرایان خواهند رفت؛ چراکه برآوردی از میزان مشارکت نداریم و نمی دانیم میزان مشارکت چقدر است. در نتیجه ممکن است کاندیدایی رای بیاورد که گرایش سیاسی چندان روشنی به لحاظ اصلاح طلبی یا اصولگرایی نداشته باشد و مردم صرفا با مقایسه چند کاندیدا، بیشتر به او گرایش پیدا کنند. چنین اتفاقی در گذشته چند بار در ایران افتاده است. وقتی خردادماه ۷۶، آقای خاتمی رای آورد به این دلیل نبود که سابقه اصلاح طلبی داشت یا آنچه آن زمان به عنوان «جناح چپ» عنوان می شد. مردم به دلایل مختلف در مقایسه با آقای ناطق نوری و به خاطر شخصیت آقای خاتمی، به ایشان رای دادند. این اتفاق به نحوی دیگر در سال ۸۴ هم روی داد و مردم در آن سال به آقای احمدی نژاد رای دادند اما نه به خاطر اینکه وابسته به جناح راست یا اصولگرا بود، بلکه حتی اگر یادتان باشد، او اساسا کاندیدای اصولگرایان نبود. پس چنین اتفاقاتی می تواند در سال ۱۴۰۰ هم رخ دهد.
 در حال حاضر میان احزاب اصولگرا نام آقای سعید محمد هم شنیده می شود که به هر حال کمتر سابقه سیاسی دارند. اما ظاهرا باوجود اینکه به عنوان یک فرمانده نظامی، عضو سپاه هستند اما به هر حال میان احزاب اصولگرا جایگاهی نداشته اند؛ چقدر احتمال می دهید که اتفاق سال ۸۴ این بار درباره ایشان رخ دهد؟
 در شرایط فعلی نمی توان راجع به اسامی و افراد صحبت کرد؛ چراکه هیچ کدام از این اسامی _ جز یک نفراز آنها که خودش رسما اعلام کاندیداتوری کرده_ به طور رسمی کلامی درباره کاندیداتوری خود نگفته اند. باید توجه کنیم که انتخابات ۱۴۰۰، یکی از مهم ترین انتخابات ریاست جمهوری پس از پیروزی انقلاب اسلامی است با این حال این انتخابات یکی از مبهم ترین انتخابات بعد از پیروزی انقلاب نیز هست و ما در حال حاضر صحنه ای غبارآلود و مبهم را پیش رو داریم. معلوم نیست اصلا میزان مشارکت مردم چقدر باشد، چه کسانی ممکن است کاندیدا شوند، جریان های مختلف سیاسی چه مواضعی نسبت به این انتخابات می گیرند. ضمن آنکه فضای حاکم بر جامعه نیز به نحوی است که به خاطر تحولات خارجی و داخلی و البته واگرایی که به دلیل وضعیت اقتصادی، میان مردم نسبت به نظام و دولت به وجود آمده، کاملا فضایی مبهم است و به دلیل همین فضای مبهم نمی توان اظهارنظر دقیقی درباره جزییات و مصادیق انتخابات ریاست جمهوری سال آینده به دست داد. در نتیجه تحلیل هایی که در شرایط کنونی در رابطه با انتخابات ۱۴۰۰ ارایه می شود، تحلیل هایی مبتنی بر جامع نگری نیست.
جبهه پایداری یا افرادی که نزدیک به آنها هستند، امکان دارد که بخواهند افراد دیگری را معرفی کنند. البته ممکن است مانند انتخابات ۹۸، به کاندیدای مشترک هم برسند 
 اما برخی اصولگرایان به طور رسمی و به صراحت می گویند آقای سعید محمد رایزنی هایش را با احزاب و گروه های اصولگرا آغاز کرده و رسما تلاش می کند تا حمایت آنها را به دست بیاورد؛ بنابراین به نظر می رسد احزاب اصولگرا وارد بحث تعیین مصداق و صحبت از کاندیداها شده اند.
 شخصا ترجیح می دهم که راجع به افراد صحبت نکنم؛ چراکه این اسامی صرفا از جنسی است که ژورنالیست ها دنبال آن هستند و ممکن است هیچ مبنا و پایه ای نداشته باشد. من ترجیح می دهم که تحلیل هایم به میزانی آزادتر و کلان تر باشد.
 به نظر شما ممکن است که میان چهره های مطرح اصولگرا برای اینکه نامزد نهایی باشند، رقابت درگیرد؟
 ممکن است بخشی از طیف های اصولگرا در انتخابات ریاست جمهوری هماهنگ با بقیه نباشند.
 مثلا کدام طیف یا حزب؟!
 به عنوان مثال جبهه پایداری یا افرادی که نزدیک به آنها هستند، امکان دارد که بخواهند افراد دیگری را معرفی کنند. البته ممکن است مانند انتخابات ۹۸، به کاندیدای مشترک هم برسند ولی هنوز این مساله نامعلوم است و برای صحبت در این زمینه زود است. قاعدتا اصولگرایان تلاش هایی می کنند که این هماهنگی را آرام آرام به عمل بیاورند، اما برای اینکه از حالا بگوییم این هماهنگی به نتیجه می رسد یا نه، هنوز زود است.
 به نظر شما این احتمال وجود دارد که آقای قالیباف با وجود مخالفت احزاب اصولگرا همچنان بر کاندیداتوری در انتخابات ۱۴۰۰ اصرار کند؟
 معلوم نیست آقای قالیباف بخواهد کاندیدا شود و این احتمال قوی نیست؛ چراکه ایشان رییس مجلس است.
 اما به هرحال حتی برخی نمایندگان مجلس اصولگرا هم می گویند ایشان در حال فعالیت انتخاباتی است.
 ایشان کاندیدا شدن خود را منتفی نکرده، اما اینکه بخواهد حتما کاندیدا شود، بحث دیگری است. گاه کسی مطلقا نفی می کند و می گوید که من کاندیدا نخواهم شد اما این هم ممکن است که فرد دیگری رد نکند و منتظر بماند که صحنه چطور خواهد شد. در حال حاضر آقای قالیباف در چنین موقعیتی است؛ چراکه ایشان مسوولیت بالایی دارد و الان رییس یکی از قوای سه گانه است.
 باتوجه به همین شرایطی که شما می فرمایید، به نظر شما اگر اصولگرایان با کاندیداتوری او مخالفت کنند، ممکن است که باز هم از ریاست مجلس کنار برود و وارد رقابت انتخابات ریاست جمهوری شود؟
 در انتخابات ریاست جمهوری ممکن است فردی حس کند که آنقدر زمینه حمایت مردمی دارد که اگر جناح سیاسی خودش هم از او حمایت نکند، وارد صحنه شود و رای هم بیاورد. همچون انتخابات ۸۴ که آقای احمدی نژاد به حمایت جناحی احتیاج نداشت. اگر حمایت می کردند، بهتر بود اما اگر نکردند هم تفاوتی نمی کرد. فرض کنیم آقای قالیباف کاندیدا شود و دو، سه نفر دیگر هم تاییدصلاحیت شدند اما مردم به احتمال بیشتر، در مقایسه میان این گزینه ها، به قالیباف رای بدهند، در این شرایط حتی اگر اصولگرایان هم روی خوشی به ایشان نشان ندهند، کاندیدا می شود. هر چند به نظرم اگر نگوییم همه اصولگراها، احتمالا اکثریت قاطع شان، اگر قالیباف کاندیدا شود، از ایشان حمایت خواهند کرد.
 فکر می کنید شخصیت آقای قالیباف این گونه است که از تصمیم تشکیلاتی اصولگراها برای انصراف تبعیت کند؟
 اگر فضای عمومی بر رای آوردن او باشد، چندان منتظر جناحش نمی ماند. البته این موضوع نه درباره ایشان، بلکه هر فرد دیگری هم باشد، همین است. حتی در میان اصلاح طلبان هم مثلا اگر آقای محسن هاشمی احساس کند فضای عمومی به سمت ایشان اقبال دارد، حتی اگر با کاندیداتوری او مخالفت کنند، باز به صحنه می آید. البته در این شرایط جناح چنین کاندیدایی باید تلاش کند که از او حمایت کرده تا بتواند بهتر خود را مطرح کند.
 با این حساب، چطور آقای قالیباف دوره قبلی انتخابات ریاست جمهوری با توصیه اصولگرایان به نفع آقای رییسی کناره گیری کرد؟
 آن اتفاق دوره گذشته انتخابات ریاست جمهوری یک فداکاری تشکیلاتی بود. آن زمان برای ایشان محرز قطعی نبود که اگر در صحنه بماند، پیروز قطعی است. رقیب آقای روحانی بودند و رای ایشان در دور دوم قاعدتا بالا بود و آقای رییسی هم بودند و ایشان احساس کردند که در چنین شرایطی باید یک نفر برود تا امکان رای نفر دیگر بیشتر باشد. تشکیلات هم به او حکم کرد و بنای همه کاندیداها هم از ابتدا بر این بود که اگر تشکیلات با توجه به آرا، به یک فرد بگوید که به نفع گزینه دیگر کنار بکشد، تمکین کند و کنار برود. ایشان شخصا هم به چنین تشخیصی رسید و باتوجه به اینکه تشکیلات هم گفت که کنار بکشد، کنار کشید. فضای انتخابات ۹۶ متفاوت از انتخابات پیش رو و به شکل دیگری بود ولی انتخابات ۱۴۰۰ این طور نیست. دیگر گزینه ای همچون آقای روحانی به عنوان کاندیدایی که قرار است برای دور دوم رییس جمهوری شود، وجود ندارد. همچنین ممکن است کاندیداهایی که به صحنه می آیند، چندان با اقبال عمومی مواجه نشوند و این موضوع را آقای قالیباف یا هر کس دیگری حس کند و بدون اینکه دنبال معرفی جناحی باشد، وارد صحنه انتخابات شود.
بازنشر از خبرفـوری

کلمات کلیدی » کرونا | حسن روحانی | ایران | محمود احمدی نژاد | خرداد | انقلاب |





پربیننده های ماه
پر بیننده های هفته
خبرهای مرتبط را دنبال کنید