اکونومی نیوز / سیاسی

بی‌طرف‌ها به چه کسی رأی می‌دهند، بایدن یا ترامپ؟

کد خبر 57141 1399-08-12 16:31
زمان تقریبی مطالعه 8دقیقه
پژوهشگر مسائل سیاسی نوشت: جامعه‌ ملول انتخاباتی، یا بی‌طرف‌های ملول، به ترامپ رأی می‌دهند یا بایدن؟ تردیدی نیست که ترامپ یک رهبر پوپولیست است و یکی از دلایل ظهور پوپولیسم، ملال مردم از احزاب یا نیروهای سیاسی حاکم است.
بی‌طرف‌ها به چه کسی رأی می‌دهند، بایدن یا ترامپ؟


 محمدرضا بیاتی در انتخاب نوشت:
از دیدگاه ’روان شناسی اجتماعی‘ می توان نگرش هر فرد را در سه دسته ی جداگانه قرار داد و تحلیل کرد؛  اول، نگرش محرک_پاسخی، دوم، نگرش سودانگارانه و سوم، نگرش هماهنگی شناختی. به بیان ساده و کوتاه، کسانی که در دسته ی سوم جای می گیرند برای خود یک نظام فکریِ همساز و هماهنگ قائل هستند و هر تصمیم آن ها نباید با دیگر اجزاء، و کلیت منسجمِ سازمان اندیشه ی آن ها، تناقض داشته باشد، بنابراین مهم ترین مؤلفه در تصمیم گیری این افراد حفظ این هماهنگی شناختی است و پایبندی به دوری از تناقض در واقع مانع آشفتگی و پریشانیِ یکپارچگی روان آن ها می شود.
اما دسته ی دوم کسانی هستند که معیار اصلی تصمیم گیری خود را سود و زیان یا هزینه و فایده ی آن تصمیم می دانند و اساساً نسبت به هماهنگی شناختی  نظام اندیشه ی خود یا آگاهی ندارند یا حساسیتی روان آشوب در آن ها بوجود نمی آید؛ سودانگاری می تواند فردی، گروهی، کوتاه مدت و حال اندیشانه یا آینده نگرانه باشد با این وجود سودانگارها اغلب بر اساس سود و زیانِ امروز و فردا تصمیم می گیرند و بیشتر عمل گرا هستند تا اخلاق گرا که سود و زیانِ دوردست ها را می بینند.
سرانجام دسته ی اول، یا محرک_پاسخی ها، هستند که هیچ معیار کلی برای تصمیم گیری ندارند و  برای آن ها نه تنها وجود مسأله ای به نام هماهنگی شناختی، موضوعیت ندارد بلکه حتی ملاک پایداری در سودانگاری هم ندارند. در واقع در هر موقعیتی هر محرکی که قوی تر آن ها را تحت تأثیر قرار دهد، متناسب و همسو با آن واکنش نشان می دهند.
نتیجه ی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، که بسیاری آن را سرنوشت ساز می دانند، دو روز دیگر معلوم خواهد شد. بخش عمده ی هواداران دو حزب دموکرات و جمهوری خواه که تصمیم خود را گرفته اند را می توان بر مبنای نگرش های هماهنگی شناختی و سودانگارانه دسته بندی کرد؛ یعنی برای برخی از این هواداران ایستادن در جبهه ی دموکرات یا جمهوری خواه، هماهنگ با دیگر شناخت های آن هاست مثل دیدگاهی که درباره ی اقتصاد، مالیات، زنان، حقوق بشر، محیط زیست و ... دارند، و برای برخی دیگر این هواداری سود بیشتر و زیان کمتری دارد که پشت آن درآمده اند.
در این میان، بدلیل رقابت نزدیک و نفس گیر انتخاباتی، بی طرف ها نقش دراماتیک تری پیدا کرده اند. به نظر می آید برخی از بی طرف ها را می توان دارای نگرش های سودانگاری و هماهنگی شناختی ِ بالقوه دانست که _با یک تصمیم عمل گرایانه_بالفعل می شوند و به ’ترامپ‘ یا ’بایدن‘ رأی خواهند داد؛ بنابراین بی طرف های باقی مانده در دسته ی نگرش محرک_پاسخی جای می گیرند و هر حزبی با هر راهکار یا ترفندی بتواند تعداد بیشتری از  بی طرف ها را  به سمت رئیس جمهور خود هُل بدهد بازی را بُرده است. اما این بی طرف ها چه کسانی هستند؟ آمارها اغلب بر کمیت این گروه تأکید دارند و کمتر به کیفیت یا ماهیت آن ها پرداخته اند. به گمان نگارنده یکی از مباحث روان شناختیِ مفید که می تواند در این جا به کارِ تحلیل بیاید، تفکیک بی طرف ها به دو دسته ی دلمُرده و دو_دل، یا ملول  و مُردّد، است.
دلمُرده ها یا ملول ها
دلمردگی، بی تفاوتی یا ملال، چنان که روشن به نظر می رسد، به حس یا حالتی گفته می شود که نشانه ی بی علاقه گی، بی انگیزه گی و سردی و بی واکنشی نسبت به اتفاقاتی است که پیرامون افراد می افتد. اگر بدانیم پژوهش ها حاکی از آن هستند که ’دلمردگی‘ با ’افسردگی‘ رابطه ی نزدیک_ اما نه کاملاً یکسان_ دارد آن گاه با توجه به فراگیری افسردگی در جوامع مختلف درخواهیم یافت که با چه جمعیت دلمرده ای سروکار داریم و ملال چگونه یکی از بحران های روان شناختی در زندگی معاصر است. درباره ی ملال انسان مدرن به دلایل و علل مختلفی اشاره کرده اند؛ از بحران هستی شناسانه ی معنای زندگی تا اختلالات شدید و فراگیرِ اضطراب و استرس، خستگی و فرسودگی عاطفی و هیجانی، نظام های سیاسی_ اجتماعی_رسانه ای که این باور را در شهروندان می کارند و محکم می کنند که برای تغییر وضعیت موجود کاری از دست آن ها ساخته نیست.
بعضی معتقدند که ملال یا بی تفاوتی می تواند ناشی از فردگرایی افراطی باشد که آدم ها را خودخواه تر و خودشیفته تر از گذشته کرده است. هلن کِلِر، آموزگار نابینا و ناشنوای معروف، معتقد بود که ملال بدترین نوع شرارت در جهان است، و مونتسکیو، متفکر و نظریه پرداز قرن هجدهم فرانسه، می گفت که ملال شهروندان برای دموکراسی بسیار ویرانگرتر است از استبداد  پادشاه برای یک نظام گروه سالار. در واقع فرد ملول _یا کسی که به هیچ چیزی اهمیتی نمی دهد_ از دیدگاه اجتماعی حتی از نفرت و خشم هم بدتر دانسته می شود.
حال پرسش این جاست که این جامعه ی ملول انتخاباتی، یا بی طرف های ملول، به ترامپ رأی می دهند یا بایدن؟ تردیدی نیست که ترامپ یک رهبر پوپولیست است و چنان که می دانیم بسیاری از فیلسوفان سیاسی معتقدند که یکی از دلایل ظهور پوپولیسم، ملال مردم از احزاب یا نیروهای سیاسی حاکم است، بنابراین با توجه به این که گزینه های پیشنهادی دموکرات ها برای ریاست جمهوری و معاونت اش یکی از ضعیف ترین گزینه های تاریخ سیاسی حزب دموکرات است بسیار بعید بنظر می رسد که انتخاب جامعه ی ملولان و دلمردگان سیاسی، بایدن باشد البته اگر تکانی بخورند و قرار باشد رأی بدهند؛ چرا که انتخاب بایدن یعنی تداوم ساختاری که فرد ملول را ملول کرده و ملول نگاه خواهد داشت!  حال آن که ترامپ دست کم وعده ی تغییری را می دهد که فرد ملول _در بدترین حالت_ آن را احتمالی می داند که  با امتحان کردنِ آن  چیزی را از دست نمی دهد. 
دو_دل ها یا مُردّدها
همه ی بی طرف ها ملول نیستند و بخش مهم ترِ آن ها کسانی اند که دودل هستند یا تردید دارند که کاری را انجام بدهند یا ندهند. مهم ترند چون بسیاری از بی طرف های ملال زده را اغلب سخت می توان تکان داد و ترغیب به کاری کرد و شکستن پناهگاه اَمنِ ملال برای ملول اگر هراسناک نباشد نوعی امید دوباره به زندگی است و این امید همان چیزی است که او  به آن باور ندارد، در حالی که دودل ها یا مردّدها مایل اند یا وسوسه ی انجام کار را دارند اما در تعارض دست و پا می زنند و نمی دانند کدام گزینه را انتخاب کنند.
یوجین بلویلر(Eugen Bleuler)، روان پزشک معروف و پُرنفوذ سوئیسی، کسی که نخستین بار از واژه ی اسکیزوفرنی برای توصیف نوعی روان پریشی استفاده کرد، در تحلیل های خود از دو مفهوم بنیادی بهره گرفت: اوتیسم و دودلی؛ اوتیسم به معنای قطع ارتباط با واقعیت تعریف شد که  دلیل آن افراط در خیالبافی های عجیب و غریب و مکرر بود، و دودلی به وجود همزمانِ تناقض های جمع ناشدنی در روان فرد گفته شد. بلویلر سه نوع دودلی را از هم متمایز کرد: دودلی ارادی و اختیاری، که به تعارض خودآگاه فرد در انجام یا عدم انجام کاری اشاره دارد؛ دودلی فکری، که در فرایند تفکر و استدلال اتفاق می افتد و هم جنبه ی شناختی دارد و هم  زبان شناختی و به تعبیر مثبت و منفیِ همزمان یک پدیده منجر می شود؛ و سرانجام دودلی هیجانی و عاطفی، که به احساس محبت و نفرتِ همزمان به کسی یا چیزی اشاره می کند. بلویلر هرچند معتقد بود انواع دودلی مورد بحث درهم تنیده اند اما مانند فروید بر دودلی عاطفی و هیجانی تمرکز داشت و آن را آسیب شناسانه ترین نوعِ دودلی می دانست.
اما همان طور که ملال را با افسردگی مقایسه کردیم، این جا هم برای درک بهترِ دودلی می توان آن را به وسواس تشبیه کرد و پرسید وسواسی ها به چه کسی رأی می دهند؛ ترامپ یا بایدن؟ به گمان نگارنده شاید پاسخ این پرسش در دو ویژگی اصلی وسواسی ها یعنی اضطراب و احساس گناه باشد؛ ویژگی هایی که نقش مهمی در تصمیم گیری وسواسی ها دارند و معمولاً سعی می کنند از هر اتفاقی که اضطراب یا احساس گناه را در آن ها تشدید کند بپرهیزند.
حال باید پرسید که دموکرات ها اضطراب و احساس گناه بیشتری در افراد دودل بوجود می آورند یا ترامپ ساده گیر و سرخوشی که مثل همه ی پوپولیست ها سیاست را با سرگرمی درآمیخته است؟ روشن به نظر می رسد که در رقابت میان احزاب کلاسیک و نخبه گرا و رهبری عامه پسند همواره دومی برنده خواهد شد چرا که حتی در صورت شکست ترامپ نیز دودل ها احساس اضطراب و گناه کمتری را تجربه خواهند کرد و بنابراین به او رأی خواهند داد.
البته برخی از دودل ها _ چنان که گفته شد_ بالقوه  در دسته ی سودانگارها یا هماهنگی شناختی ها قرار می گیرند و احتمالاً پیش از روز پایانی انتخابات، تصمیم خود را خواهند گرفت. در واقع از میان سه نوع دودلی_ ارادی، فکری و هیجانی_ تنها دودل های هیجانی و عاطفی مصداق کسانی هستند که بر اساس احساس گناه و اضطرابِ کمتر، دست به  انتخاب می زنند. بخصوص آن که پوپولیستی مثل ترامپ خوب می داند چگونه هر تعارضی را به تقابل عشق و نفرت تبدیل کند (عاطفی سازی تعارض ها). بر مبنای این تحلیل، قاعدتاً، کسانی که امیدوارند بایدن پیروز انتخابات باشد باید دعا کنند بی طرف ها در خانه بمانند.
 
بازنشر از خبرفـوری

کلمات کلیدی » آمریکا | دونالد ترامپ | بحران | حقوق | انتخابات | پول |



مطالب دیگر از اکونومی نیوز / سیاسی


قالیباف منتظر ابراهیم رئیسی است
رئیس فراکسیون اهل سنت مجلس شورای اسلامی گفت: این روزها در سکوت سیاسی قبل از انتخابات به سر می‌بریم. به نظرم اگر آقای رئیسی بیاید، قالیباف برنامه‌ای ندارد.

۹ تروریست در پاکستان کشته شدند
کمتر از ۲ روز از عملیات گسترده ارتش پاکستان در «وزیرستان» واقع در شمال غرب این کشور علیه عناصر تروریستی، گزارش منابع رسمی حکایت از کشته شدن ۹ تروریست دیگر در این منطقه و همزمان در ایالت بلوچستان دارد.


پربیننده های ماه
پر بیننده های هفته
خبرهای مرتبط را دنبال کنید