اکونومی نیوز / سیاسی

آیت الله اراکی: آمریکا و اسرائیل در حوزه سرباز دارند

کد خبر 56828 1399-08-11 23:31
زمان تقریبی مطالعه 16دقیقه
دبیر پیشین مجمع تقریب مذاهب اسلامی گفت: یکی دیگر از آسیب‌های موجود در بحث گفتمان وحدت، دخالت‌های بیگانه است. وقتی بحث از دخالت بیگانه می‌کنیم مساله فقط این نیست که دشمن کمک مالی کند، بلکه بحث مهم‌تر، مساله نفوذ است.


دوازدهم ربیع الاول تا هفدهم این ماه در تقویم جمهوری اسلامی به نام «هفته وحدت» نامگذاری شده است؛ نامگذاری ای که هدف از آن شکل دهی یک امت واحده اسلامی در برابر جبهه استکبار جهانی و پی ریزی تمدن نوین اسلامی است. یکی از نهاد هایی که تحقق این هدف را به صورت خاص پیگیری می کند، مجمع تقریب مذاهب اسلامی است. برای مروری بر دستاورد ها و آسیب شناسی ضعف های این مجمع به گفتگو با آیت الله محسن اراکی، دبیر پیشین مجمع تقریب مذاهب اسلامی نشستیم. آیت الله اراکی علاوه بر سوابق علمی و حوزوی، سوابق اجرایی متعددی را در حوزه مسائل دینی بر عهده داشته است.
 او سال ۱۳۷۳ به عنوان نماینده مقام معظم رهبرى در اروپا به انگلیس اعزام شد و پس از نزدیک به ۱۰ سال فعالیت در عرصه‏ هاى گوناگون علمى، فرهنگى و اجتماعى در اروپا، خردادماه سال ۸۳ بار دیگر به حوزه علمیه قم بازگشت و به تدریس دروس خارج فقه و اصول مشغول شد. وی پس از چند دوره فعالیت های تحقیقی و پژوهشی سال ۹۱ با حکم مقام معظم رهبری به سمت دبیر کلی مجمع تقریب مذاهب اسلامی منصوب شد و تا سال ۱۳۹۸ در این سمت مشغول فعالیت بود. آیت الله محسن اراکی در گفت وگوی تفصیلی خود، مبتنی بر تجربه های چندین ساله خود در عرصه ترویج وحدت اسلامی، «نفوذ دشمن» را از مهم ترین موانع تحقق این آرمان اسلامی در جوامع مسلمان ارزیابی کرد که نیازمند اقدام متقابل فوری و همه جانبه دلسوزان امت اسلامی است.
***
* اگر اجازه بدهید هم نگاهی داشته باشیم به دستاورد های تقریبا ۴۰ ساله فعالیت در راستای تقریب مذاهب اسلامی و هم ضعف هایی که در این فرآیند وجود داشته و با نگاهی آسیب شناسانه به این موضوع بپردازیم.
اگر اجازه بدهید از نکات مثبت و دستاورد های بزرگی که در این مسیر کسب شده، شروع کنیم. این نکته را هم مدنظر داشته باشید که دستاورد های جمهوری اسلامی در این حیطه محدود به داخل کشور نبوده است و یک حوزه وسیع بین المللی را در بر می گیرد. شما نگاه کنید تا قبل از انقلاب اسلامی اصلا بین فرق و مذاهب اسلامی در داخل کشور هیچ ارتباط و گفتگو و مراوده ای وجود نداشت. حتی می توان گفت این ها از وضعیت هم خبر نداشتند. یک جدایی و افتراقی بین مذاهب اسلامی در داخل کشور وجود داشت، اما انقلاب اسلامی این وضع را به هم زد. بین مذاهب اسلامی در داخل کشور، گفتگو و دیدار و نشست های دوجانبه شکل گرفت. در کنار این، برادران اهل سنت در مهم ترین نهاد های تصمیم گیری کشور حضور پیدا کردند.
الان اقلیت های مذهبی و برادران سنی مذهب نه تن ها در مجلس شورای اسلامی، بلکه در مجلس خبرگان نیز نماینده داشته و در فرآیند های تصمیم گیری مشارکت دارند. این کار عظیمی بود که بعد از انقلاب اسلامی انجام شد و کاری به این عظمت در دیگر کشور های دنیا وجود ندارد. این افتخار جمهوری اسلامی به عنوان یک حکومت دینی است که حقوق سایر مذاهب اسلامی را تا این حد به رسمیت شناخته است.
مساله دومی که در تبیین دستاورد های تقریب باید به آن اشاره کرد این است که همین فرآیند گفتگو و مراوده بین مذاهب اسلامی را در جهان اسلام نهادینه کردیم. این هم از افتخارات جمهوری اسلامی است. جمهوری اسلامی توانست گفتمان تقریب مذاهب اسلامی را در سطح جهان اسلام ترویج و نهادینه کند، برای آن ساختار به وجود بیاورد و آن را توسعه دهد. اگر همان وضعیت پیش از انقلاب ادامه می یافت، اگر گفتمان وحدت به این شکل در سطح جهان اسلام رشد نمی کرد، امروز اکثریت جهان اسلام در برابر ایران ایستاده بودند و با ایران دشمنی می کردند، اما نه تن ها این اتفاق نیفتاد، بلکه عکس آن رخ داد. امروز جمهوری اسلامی با اکثر کشور های مسلمان رابطه نزدیک و همکاری دارد. این رابطه نزدیک و همکاری در سایه ترویج گفتمان وحدت به وجود آمده است.
نکته ای که در این میان می توان به صورت ویژه روی آن تاکید کرد، موضوع تشکیل جبهه مقاومت است. جبهه مقاومت، بالاترین و برترین جلوه وحدت اسلامی است. اینکه توانسته ایم جبهه ای را تشکیل دهیم که شیعه، سنی، دروزی، علوی، عراقی، سوری، یمنی و پاکستانی، همه و همه در آن نقش داشته باشند، چگونه محقق شده است؟ جز از طریق گفتمان وحدت؟ این دستاورد بزرگ جمهوری اسلامی بود که توانست در برابر جبهه استکبار که از همه ابزار ها و قدرت های ظاهری در عرصه های سیاسی، اقتصادی، نظامی و تبلیغاتی برخوردار است چنین جبهه مستحکم و مجاهدی را تشکیل دهد، آن هم در یکی از دشوارترین برهه های تاریخی که جبهه استکبار با همه توان علیه ما وارد جنگ شده است.
تشکیل جبهه مقاومت در سایه ترویج گفتمان وحدت کار ساده ای نبوده است. زمانی که بنده ریاست مجمع تقریب مذاهب اسلامی را برعهده داشتم، اقدام به تشکیل اتحاد علمای مقاومت کردیم؛ اتحادی که توانست قریب به هزار تن از علمای شیعه و سنی را حول محور گفتمان مقاومت دور هم جمع کند. این جمع عظیم همه با هم همدل و همزبان و همفکر شدند در یک جهت واحد؛ در جهت ایستادگی در برابر جبهه استکبار. این ها برکات مهم چند دهه فعالیت جمهوری اسلامی در راستای ترویج گفتمان وحدت اسلامی است که نباید از آن ها چشم پوشید.
همین تلاش در راستای ترویج گفتمان وحدت اسلامی و نهادینه کردن آن در جهان اسلام بود که کار را به جایی رساند که «شیخ الازهر» در سخنرانی خود در اندونزی اعلام کرد شیعه و سنی ۲ بال امت اسلامی هستند و هر یک به دیگری نیازمندند و نباید به دنبال تکفیر هم باشند. همین تلاش هاست که سبب شده وقتی یک فرقه کوچکی شمشیر تکفیر علیه شیعیان بلند می کند، عالمان اهل تسنن در برابر آن ایستادگی می کنند.
در اینجا لازم می دانم از فعالیت های ۳ تن از بزرگان و چهره های تقریبی کشور که سال پیش بین ما بودند، اما امسال از برکات وجود آن ها محرومیم نام برم، یکی آیت الله تسخیری، دوم دکتر شیخ الاسلام و سومین نفر خانم دکتر طوبی کرمانی. این ۳ بزرگوار تلاش های بسیار زیاد و مهمی در راستای ترویج گفتمان وحدت اسلامی کردند. همین سال قبل که کنفرانس بزرگی در همین موضوع در ایران برگزار شد، این ۳ بزرگوار نقش بسیار پررنگی داشتند. همایش سال قبل یک مانور بزرگ و عظیم از وحدت امت اسلام بود که تاثیر زیادی هم گذاشت و عمق اثرگذاری آن از موضع گیری های دشمن نسبت به این کنفرانس مشهود بود. متاسفانه امسال به علت شیوع بیماری کرونا برگزاری حقیقی این کنفرانس لغو شد و قرار شد به شکل مجازی برگزار شود. امیدواریم هر چه زودتر این بیماری از بین برود و همه فعالیت های کشور از جمله نشست های علمی و از جمله همین گفتگو های تقریبی به شکل حقیقی و راستین خود برگزار شود.
بعد از شرح این دستاورد ها برویم سراغ بحث آسیب شناسی. ببینید! در بحث وحدت اسلامی نباید از یاد ببریم که شکاف های ایجاد شده در جامعه اسلامی ریشه تاریخی عمیقی دارد. از زمانی که امیرالمومنین به خلافت رسید و شیوه حکمرانی عدالت محور ایشان منجر به مخالفت عده ای از چهره های سرشناس جامعه اسلامی شد، شما شاهد یک شکاف عظیم اجتماعی با ریشه های سیاسی در جامعه هستید. من ندیده ام هیچ یک از مذاهب اسلامی بحث خلافت امیرالمومنین را رد یا در آن تشکیک کنند. تمام مبانی به حکومت رسیدن امیرالمومنین از نگاه هر مذهبی، بحق و بجا بوده است، گذشته از اینکه شیعیان بر مبنای نص به این خلافت معتقدند.
به هر حال با این وضع می بینیم که این خلافت حقه با مخالفت برخی صحابه و چهره های سرشناس جامعه آن روز مواجه شد. این مخالفت به درگیری های بزرگی میان مسلمانان انجامید که از آن زمان تاکنون، زخم های آن در جامعه اسلامی مانده است. اوج این اختلاف، نمودش در واقعه کربلاست. در واقع حادثه کربلا دیگر اوج اختلاف در جامعه اسلامی و اوج امتداد آن اختلاف های تاریخی بود. در واقعه عاشورا سران یک جریان سیاسی تصمیم گرفتند مهم ترین چهره های جریان مقابل را ریشه کن کنند و از ریشه آن ها را از بین ببرند. خب! ببینید اختلافی با این پیشینه تاریخی، چه آثاری بر روح و روان و نگاه های هر دو طرف در طول تاریخ داشته است.
در این بین ائمه اطهار سعی کردند در سال های بعد این زخم را ترمیم کنند و به نوعی رفتار کنند که شکاف ها را از بین برده و جامعه را دوباره به سوی اهل بیت سوق دهند. در واقع تلاش ائمه برای ترمیم این زخم، از این طریق بوده است که مردمی که به واسطه این اختلافات از اهل بیت دور افتاده بودند، دوباره به خانه اهل بیت بازگردند.
باید امام صادق را به نوعی برجسته ترین نماد و پایه گذار گفتمان وحدت و تقریب مذاهب اسلامی بنامیم. شما نگاه کنید در تاریخ ثبت شده است که چندین هزار شاگرد پای درس امام صادق می نشستند و از این جمعیت کثیر، شیعیان جمع محدودی را تشکیل می دادند. ببینید امام صادق علیه السلام با چه هنرمندی و چه مهارتی می تواند به گونه ای عمل کند که ۴ هزار دانش پژوه سر درس ایشان بنشینند، آن هم دانش پژوهان و طلابی که اکثریت آن ها شیعه نبوده اند. این هنرمندی و افتخار و شاهکار امام صادق است. بعد از ائمه اطهار، علمای بزرگ و سرشناس شیعه سعی کردند همین مسیر را ادامه دهند و فضای تقریب را در جامعه اسلامی ایجاد و تقویت کنند. من این را دوباره تاکید می کنم که جریان های افراطی در همه جریانات بزرگ مذاهب اسلامی وجود دارند.
هنوز هم جریاناتی در جوامع اسلامی وجود دارند که گرایشات اموی داشته و همان کینه های صدر اسلامی را به شیعیان دارند. شیعیان هم به هر حال در جریان تاریخ اسلام زخم خورده اند و آسیب دیده اند، جریاناتی هم در شیعه هستند که از این زخم ها نمی توانند چشم بپوشند و نوعی خاص از مواجهه با این زخم های تاریخی باعث گسترش افراطی گری در جامعه اسلامی می شود. این ها مسائل بنیادین و مهمی در گفتمان وحدت اسلامی است که تحقق تمام عیار آن در جهان اسلام را با مشکل های بزرگی مواجه کرده است، اما به هر حال و با همه این توصیفات، علمای دلسوز هر دو جریان همیشه تلاش کردند کینه های تاریخی امتداد پیدا نکند و همه مذاهب اسلامی بتوانند به یک همزیستی سالم در کنار هم برسند. در جریان تشیع، علمای بزرگ به تبعیت از امام صادق علیه السلام این فضا را پیگیری می کنند.
من از همین فرصت استفاده و اشاره ای کنم به بیانیه ای که علیه سیدکمال حیدری صادر کردم. خب! انتقادات زیادی به من کردند که چرا اینقدر تند نوشتی؟ چرا اینقدر از تعابیر تندی علیه سیدکمال حیدری استفاده کردی؟ من قبول می کنم این بیانیه تند بود، اما معتقدم صدور چنین بیانیه ای بجا بود؛ چرا؟ به این علت که سیدکمال حیدری در اظهارنظری که کرده بود میراث تاریخی همه علمای شیعه را هدف گرفته بود.
سیدکمال حیدری در مصاحبه با یک رسانه خارجی اعلام کرده بود هیچ عالمی در تشیع پیدا نمی کنید که حکم به کافر بودن همه مسلمین و اهل سنت نداده باشد ولو حکم به کفر باطنی. این یعنی همه علمای شیعه، مابقی مسلمین را کافر می دانند و لااقل حداقل کافر ظاهری هم ندانند، کافر باطنی می دانند! خب! این حرف واقعا گزافی بود. میراث بزرگ علمای اسلام را که جهت تقریب مذاهب کار و تلاش کرده اند نابود می کند. من انتقادم به سایر آقایان این است که اگر شما می گویید این بیانیه تند بود، چرا خود شما قبل از این یک بیانیه نرم تر صادر نکردید؟ من واقعا احساس تکلیف کردم. اگر دیگران پیش از این ورود کرده بودند، من ورود نمی کردم، اما دیدم که به جمع زیادی از علمای اسلام اجحاف شده است.
جناب سیدکمال حیدری چگونه با بی انصافی همه علمای شیعه را قائل به کافر بودن اهل سنت می داند در حالی که در همین زمان حال ما کسانی، چون مقام معظم رهبری و آیت الله سیستانی را داریم که آن تعابیر بلند را درباره اهل سنت دارند. آیت الله سیستانی در یک اظهار نظری فرموده بودند به اهل سنت نگویید برادران ما، بگویید جان های ما. بگویید جان های ما اهل سنت.
خب! چگونه با وجود تعبیری به این بزرگی و احترام و نگاهی به این زیبایی و وحدت گرایانه، کسی به خود اجازه می دهد در مصاحبه با یک رسانه خارجی اظهار کند همه علمای شیعه قائل به کفر سنی ها هستند؟ این چگونه ممکن است؟ مگر ما فتوای مقام معظم رهبری را نداریم که فرموده اند توهین به مقدسات اهل سنت حرام است و این شامل هر جمع علنی و غیرعلنی هم می شود. آن وقت با وجود این بزرگواران در دوران حاضر، گذشته از علمایی که در دوره های قبل پیگیر وحدت جامعه اسلامی بوده اند، اینکه کسی این حرف تفرقه افکنانه را بزند به نظر من ظلم بزرگی مرتکب شده و همین باعث شد من آن بیانیه را علیه ایشان صادر کنم.
با اطلاعاتی هم که دارم بیانیه ای که به زبان عربی صادر کردم، آتش فتنه این اظهارات را در جامعه های عربی خاموش کرد. ما وقتی دست به اقدامی می زنیم و اظهار نظری می کنیم، باید به تبعات آن هم توجه کنیم. من واقعا دیدم تبعات این حرف می تواند فتنه ایجاد کند. ما نباید اجازه دهیم دشمن، مستمسکی پیدا کند و بر آتش اختلافات فرقه ای بدمد. به هر حال من احساس تکلیف کردم و معتقدم این بیانیه بجا بود و توانست از آثار مخرب این اظهارنظر در بین امت اسلام جلوگیری کند.
از این موضوع که بگذریم، یکی دیگر از آسیب های موجود در بحث گفتمان وحدت، دخالت های بیگانه است. وقتی بحث از دخالت بیگانه می کنیم مساله فقط این نیست که دشمن کمک مالی کند، بلکه بحث مهم تر، مساله نفوذ است. من نه اینکه بر اساس تحلیل و قرائن و شواهد بگویم، بلکه بر اساس خبر قطعی می گویم که امروز آمریکا و اسرائیل در دانشگاه ما و در حوزه ما نیرو و سرباز دارند. قاطعانه هم اعلام کنم یکی از نهاد هایی که بیشترین نفوذی را در خود دارد، همین نهاد های فرهنگی کشور است.
ما اگر به هشدار های قرآنی عمل می کردیم و هر کسی را وارد جبهه خودی نمی کردیم، اینگونه اتفاقاتی رخ نمی داد. جریان های نفوذی در ابتدای انقلاب منزوی شده بودند، اما کم کم با روی کار آمدن برخی دولت ها، این جریاناتی که هم نفوذی دشمن بودند و هم از نظر فکری در برابر گفتمان انقلاب اسلامی بودند، دوباره پا گرفتند و برجسته شدند و دوباره نفوذ آن ها در فضای فکری و فرهنگی کشور غلیظ شد.
این از مسائل مهمی است که باید به آن توجه کنیم. امروز در حوزه، نفوذی های دشمن در حال فعالیت هستند و در لباس روحانیت مشغول به کارند. در دانشگاه که دیگر جای خود دارد. این جریان نفوذی در داخل کشور، یکی از مهم ترین موانع تحقق اهداف و آرمان های انقلاب اسلامی است. من برای اینکه عمق جریان نفوذ در کشور را برای شما به وضوح نشان دهم، خاطره ای را تعریف می کنم که شما با دقت در این خاطره می توانید ببینید عمق و وسعت نفوذ دشمن در دستگاه های داخلی ما برای ایجاد مانع جهت تحقق اهداف انقلاب اسلامی چگونه است؟
چند سال قبل وقتی ریاست مجمع تقریب مذاهب اسلامی را برعهده داشتم، تصمیم گرفتیم کنفرانس بزرگی را حول محور گفتمان وحدت اسلامی در یکی از کشور های عربی برگزار کنیم. یک کشور عربی مهم که اسم آن را نمی آورم، اما لبنان، سوریه و عراق نبود، از کشور های جبهه مقاومت نبود، یک کشور عربی مهم. تز ما این بود که کنفرانس های وحدت اسلامی را فقط در ایران برگزار نکنیم، بلکه آن را در سایر کشور های جهان اسلام هم برگزار کنیم که یک تحرکی هم در سایر کشور ها ایجاد شود.
همه کار های برگزاری این کنفرانس را خودمان می کردیم، هزینه های مالی، برنامه ریزی، همه این امور را خودمان انجام می دادیم، اما این کنفرانس در یک کشور دیگر برگزار می شد و مشخص نبود پشت صحنه اجرایی این کنفرانس ما هستیم. خلاصه! نزدیک به یک سال برای برگزاری این کنفرانس تلاش کردیم. مدتی قبل از برگزاری این کنفرانس من دیداری با سفیر جمهوری اسلامی ایران در آن کشور عربی داشتم، با کمال تعجب دیدم تمایلی به برگزاری این کنفرانس ندارد. این مسائل گذشت تا اینکه من در یک کنفرانس پیرامون وحدت اسلامی در لبنان شرکت کردم و قرار بود فردای آن روز از بیروت به همان کشور عربی سفر کنم و در آن کنفرانس وحدت اسلامی شرکت کنم.
روز قبل از پرواز به من خبر دادند یک نامه مهم و فوری از سفارت ایران در آن کشور عربی رسیده که باید سریعا آن را مطالعه کنم. نامه را خواندم دیدم سفیر جمهوری اسلامی ایران خطاب به من نوشته در این کنفرانس شرکت نکنید، چرا که همه کسانی که برای شرکت در این کنفرانس دعوت شده اند، تصمیم گرفته اند در این کنفرانس حاضر نشوند. رؤسای دانشگاه ها و اساتید و علمایی که دعوت شده اند در این کنفرانس شرکت نخواهند کرد و به همین دلیل شما هم به این کشور عربی سفر نکنید و در این کنفرانس حاضر نشوید. من خیلی تعجب کردم، با خودم می پرسیدم چرا این شخصیت ها تصمیم گرفته اند در این کنفرانس شرکت نکنند.
به هر حال ما نزدیک به یک سال برای برگزاری این همایش و کنفرانس تلاش کرده بودیم، زحمت کشیده بودیم، هزینه کرده بودیم. در نهایت تصمیم گرفتم بلیتم را کنسل نکنم و به آن کشور عربی سفر کنم، گفتم حداقل می خواهم بیایم از نزدیک ببینم چه شده که این شخصیت ها تصمیم گرفته اند در این کنفرانس شرکت نکنند؟ به هر حال عازم آن کشور شدم. به محض ورود به فرودگاه آن کشور عربی، با استقبال گرم مسؤولان آن همایش مواجه شدم. از خود فرودگاه به استقبال من آمدند تا اینکه در محل کنفرانس حاضر شدم. در اوج ناباوری دیدم همه شخصیت هایی که سفیر گفته بود تصمیم گرفته اند شرکت نکنند، شرکت کرده اند.
آن کنفرانس هم تبدیل به یک کنفرانس بزرگ و اثرگذار شد. این واقعا برای من سوال شد که این چه کاری بود که سفیر ما کرد؟ وقتی علت را جویا شدم به من گفت وحدت چیست؟ رها کنید این بحث وحدت را. ببینید! دشمن تا کجا نفوذ کرده است؟ تا آنجا نفوذ کرده که دستگاه دیپلماسی ما در برابر وحدت می ایستد. من به سفیر گفتم شما سفیر جمهوری اسلامی ایران هستی؟ پس نظرات امام و رهبری درباره وحدت کجا می رود؟ آیا اگر دشمن می خواست جلوی برگزاری این کنفرانس را بگیرد بهتر از این کاری که سفیر ما انجام داد می توانست انجام دهد؟
این آن خطر بزرگی است که مقام معظم رهبری بار ها تاکید کرده اند و ما باید نسبت به آن هوشیار باشیم. نیرو های انقلابی باید یک سد محکم در برابر این نفوذ تشکیل دهند. باید نیرو های انقلابی و حزب اللهی با تشکیل یک جبهه واحد علیه جریان نفوذ به میدان بیایند و آن ها را منزوی کنند. این جریان نفوذ نباید احساس آزادی کند که می تواند در برابر همه آرمان ها و اصول فکری انقلاب اسلامی که مبتنی بر منظومه فکری حضرت امام خمینی و مقام معظم رهبری است، ایستادگی کند. در این بین نقش رسانه های انقلابی نیز بسیار ویژه است و باید به اتحاد و شکل گیری این جریان فکری و فرهنگی انقلابی در تقابل با جریان نفوذ کمک کنند.
حضرت آیت الله اراکی! ممنون از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید. اگر در پایان گفتگو نکته خاصی هست که مایلید به آن اشاره کنید، بفرمایید.
علاقه مندم در پایان اشاره ای داشته باشم به موضوع اهانت فرانسه به پیامبر عظیم الشأن اسلام. ببینید! اقتدار هر مملکتی ناشی از اراده آن ملت است. اراده ملت ها هم ناشی از هویت آنهاست. این هویت احساس عزت به مردم یک کشور می دهد. همین موضوع در مساله یک جامعه ایمانی هم صدق می کند. یک جامعه ایمانی حول محور یک عنصر هویتی جمع می شود که آن عنصر هویتی، شخص اول آن جامعه ایمانی است. من درباره موضوع فلسفه اجتماع به صورت مفصل بحث کرده ام. ببینید! جهان اسلام و امت اسلامی یک عنصر هویتی محوری دارد و آن شخص پیامبر گرامی اسلام است. دشمن با اهانت به پیامبر اسلام، عنصر هسته ای و محور اصلی هویت اسلامی را نشانه گرفته است.
آنان به دنبال این هستند با جسارت و اهانت به پیامبر اسلام، امت اسلامی را به سمت امضحلال ببرند، چرا که وقتی یک امت و جامعه ای دچار اختلال هویتی شد و هویتش مورد هجمه و آسیب قرار گرفت، خود به خود در مسیر فروپاشی پیش خواهد رفت. این آن نقشه مهمی است که دشمن پیگیری می کند. بحث اهانت به پیامبر اسلام یک بحث موردی و فردی نیست، یک جریان فکری پشتش دارد. یک پشتوانه ای دارد و پشتوانه آن همین ایده است که با هدف قرار دادن عنصر محوری هویت اسلامی، امت اسلامی را نابود کنند، اما این هدفی است که محقق نخواهد شد. واکنش مسلمانان نشان داد اجازه نمی دهند کسی هویت آن ها را از بین ببرد.
این آن چیزی است که جامعه اسلامی باید حفظش کند؛ تاکید بر هویت اسلامی. همه فعالیت های فرهنگی در کشور های اسلامی باید مبتنی بر تقویت احساس هویت اسلامی باشد. امیدوارم این هدف در جامعه ما روز به روز تقویت شود. امیدوارم روز به روز دولت های ما به جای توجه و تکیه بر غرب، توجه و تکیه شان را ببرند بر هویت اسلامی. یک سیاست و اقتصاد درون زا داشته باشیم نه یک سیاست و اقتصاد برون گرا. ان شاءالله این هدف محقق شود.
بازنشر از خبرفـوری

کلمات کلیدی » کرونا | حسن روحانی | ایران | آمریکا | عراق | طلا | قم | مجلس | مردم |





پربیننده های ماه
پر بیننده های هفته
خبرهای مرتبط را دنبال کنید