لزوم تغییر نگرش در تاب آوری کسب و کار ها

کد خبر 47755 1399-07-17 12:55
زمان تقریبی مطالعه 5دقیقه
شاید مهمترین بخش برآورد در ایجاد یک کسب و کار و ارزیابی آن پس از شروع ، حوزه مالی و ساختار هزینه و درآمد است که ارتباطی تنگاتنگ با بقا و سود و زیان کسب و کارها دارد . دوران رکود اقتصادی یا برخی شرایط همچون همه گیری کووید 19 بازه های زمانی ای هستند که لزوم بازنگری ساختار کسب و کار را اجتناب ناپذیر می کنند .

لزوم این بازنگری را می تواند با سه رویکرد مرتبط که از جنبه های مختلف می تواند به بقای کسب و کار ها در شرایط خاص و بحرانی یاری رسانند بررسی نمود. این سه رویکرد در واقع با افزایش توسعه پذیری و کاهش وزن ساختار هزینه ها یک کسب و کار را به سوی چابکی سازمانی پیش می برند . ضرورت این چابکی زمانی احساس می شود که نیاز به تغییرات و منطبق سازی با سرعت شروع بحران است . اگرچه مدیریت بحران در این زمینه راهکارهای ویژه خود را دارد اما قطعا مستحکم کردن ساختار یک کسب و کار ، راهکارهای مدیریت بحران را نیز با هزینه کمتر و سریعتر قابل اجرا خواهد کرد .

از این رو ، سه رویکرد را در حوزه تغییر ساختار برای تاب آوری کسب و کار بررسی خواهیم کرد :

ساختار هزینه ای سبک وزن : در حوزه مالی ، تامین کننده ها ، منابع انسانی ، جنبه های عمومی و عرضه چهار نقطه ای است که باید در زمینه ی مالی انها را بازنگری کرد . بررسی ها ، ارزیابی ها و بازنگری های دوره ای و مدام در ارتباط با تامین کننده ها ، خواه مواد اولیه ، خواه خدمات و خواه جنبه های دیگر امکان تغییر روابط و یا جایگزینی آنها را همواره فراهم می کند . اگرچه در زمان رونق اقتصادی و شرایط عادی تفاوت های کوچک محسوس نباشند اما در دوران بحران ها و رکودها این جزئیات هستند که نقش اصلی را در بقای کسب و کار ها بازی می کنند .

همچنین تغییر نگرش های سنتی به منابع کسب و کار بخصوص منابع انسانی و نیز اقدام به برون سپاری خدمات داخلی می تواند یک ساختار پویا را هم از نظر اجزای سازنده منابع شما و هم هزینه های جذب و نگهداری منابع ایجاد کند . همگامی با پارادایم پویایی در کسب و کار ها به نظر دیگر یک استراتژی نیست بلکه یک ضرورت در چیدمان ساختار کسب و کار محسوب می شود . تیم ها و منابع تشکیل پروژه هایی را می دهند که در دوران بحران ممکن است متوقف یا لزوم ادامه آنها تغییر کنند و این یعنی نیاز است که پویایی در این سطح در هردو جنبه انسانی و غیر انسانی منابع در نظر گرفته شود .

در زمینه عرضه و فروش ، انتخاب یک استراتژی که بر پایه برون سپاری ساخته شده است ، اگرچه هزینه های برون سپاری را تحمیل می کند اما چابکی و تغییرپذیری فراوانی را به همراه خواهد داشت و هم افزایی در حوزه تحمل و تاب آوری را به همراه خواهد داشت. ایجاد لایه های عرضه تا مشتری نهایی ، می تواند موج کوچک شدن بازار ، یا کاهش قدرت خرید را که در نتیجه بحران ها یا رکودهای اقتصادی بوجود امده است را تا رسیدن به کسب و کار کم اثرتر کند . شاید حتی اگر این موج آنقدر سهمگین باشد که از همه گیری بیاید، حداقل مزیتی که وجود دارد ، فرصتی برای مقابله را به کسب و کار می دهد .

رویکرد دومی که در همه گیری کووید 19 به شدت محسوس بود و تبدیل به ضرورت شد ، بهره گیری از فناوری و تکنولوژی است. بروز بودن راههای ارتباطی ، دسترسی به اطلاعات بیشتر ، تحلیل اطلاعات بروز و نحوه عرضه یا تغییر محصول مواردی بودند که در برخی کسب و کار ها تنها رمز بقا و ادامه حیات آنها شد و بی اغراق در برخی کسب و کار ها که سالها بی تغییر بودند موجب نابودی شد . تمرکز بازنگری در این موضوع بیشتر بر توسعه محصول و ارتباطات با مشتریان است . چرا که مهمترین سوال اصلی در هر کسب و کار ی "چه چیز را به چه کسی ارائه دهیم ؟" است. توسعه محصول به شکلی که در هر زمانی قابل ارائه باشد و دسترسی به مشتریان و عرضه به آنها در هر شرایطی که هستند در واقع یک ضرورت همیشگی است ، چرا که سرعت تغییر در عصر فناوری بالاست و این سرعت با تغییر پارادایم ها در رکودهای اقتصادی و بحران ها همراه می شود . در واقع نیاز است که کسب و کار همواره و به شکل دوره ای توسعه محصول و توسعه ارتباطات را در نظر بگیرد، چرا که این ارزیابی ها و بازنگری ها در بحرانها و شرایط خاص به شدت ضروری خواهد شد و اماده بودن بهتر از غافلگیر شدن است .

مهمترین رویکرد در بازنگری تاب آوری کسب و کار ها هنگام شروع و خلق آنها نیاز است . اینکه طرح کسب و کار و ایده هایی که منجر به خلق کسب و کار می شود حتما شامل توسعه پذیری و ارتباط با بازارهای دیگر باشد . مفاهیمی چون سفارشی سازی ، چندکاره بودن ، رفع نیازهای بیشتر مشتری و ... مفاهیمی است که کمک می کنند تا یک محصول امکان دگردیسی داشته باشد و در یک بازه محصول عمومی تا اختصاصی حرکت کند . اگرچه مدیران محصول در کسب وکارها وظیفه بسترسازی برای توسعه محصول را دارند اما آنها محدود به مدل کسب و کار خود هستند و شاید اگر این مدل از ابتدا کمی توسعه پذیرتر و با در نظر گرفتن شرایط فوق طراحی و خلق می شد گستره و توان توسعه دادن محصول نیز افزایش پیدا می کرد .

اگرچه نمی توان نسخه واحدی برای همه کسب وکارها ارائه داد و توقع اجرای همه موارد فوق را نمی توان از کسب و کار ها داشت اما نگاه به رویکردهای فوق و همراهی آن در تجربه ای که در حال گذار از آن هستیم _ که شرایط اقتصادی داخلی و خارجی تواما شرایط را برای بقای کسب و کار ها سخت تر می کند – می تواند شروع یک بازنگری را اگرچه با تاخیر اما قطعا موثر را برای کسب و کار ها فراهم آورد .

 


کلمات کلیدی » مهران محمدی | مشاور توسعه کسب و کار |
این مطلب را برای دوستانتان هم ارسال کنید :

بیشتر بخوانید

زمان از سرگیری پروازهای ایران و ترکیه اعلام شد

موتور XU پلاس امسال به تولید انبوه می‌رسد کاهش ارزبری سه میلیون یورویی با کمک متخصصان داخلی

۹ساعت مذاکره برای حقوق کارگران، بدون نتیجه! _ اختلاف ۳۰درصدی کارگران و کارفرمایان